simula pagkabata, ngyun ku lang tlga naramdaman ung ganitong ihip ng hangin. parang hindi ko alam kung anung reaksyon ko ng mga oras na yun... bsta sumusunod lang ako kung saan man ako dalhin ng hangin... itong araw na ito, dito nagsimula ang lahat, actually, hindi naman nung 18 eh, dito, dito nagcimula yun.. dito ku naramdaman na may kasama tlga ako.. na merun makakaintindi sa akin, na maerungn taong hindi mangungunsinti saking ugali...

   masayang masaya ako sa raw nayun,yun na cguro ang pinaka masayang valentines ng buhay ko.... actually, ngyun ku nga lang narealize na nageexist pa pla ang 02-14... i love my bes.... so much.... kung merun mang rason na maghihiwalay samin eh un ay "kamatayan". tsk. joke, bka sabihin niyo ang "over" ko eh. tsk. peru kung merun man, eh, yun ay kagustuhan ni Lord at hindi namin ginusto yun...

   mahal ko yun, at alam ku din na mahal ako nun...sa lakas ba naman na appeal kong toh magagawa pa ba niyang iwan ako.... tsk. hehehe cge na, pagbigyan niyo na lang ako, madaling araw na kasi ngyun, at sobrang bangag tlga ako.... nagpapalipas lang ko ng oras....

   ok na eh.. patok na... masayang masaya na nga ako..kaya lang may isang nagpasira ng araw ko.. tsk. hindi ko alam kung anung dapat gawin... hindi ko nga maintindihan ung paguugali nito... parang walang kaibigan... ndi merun naman, kaya lang ndi ko lang alam kung paanu nila nakakayanan yun... tsk.

   masyadong iritable pagdating sakin... ewan ko kung galit tlga sakin for some reasons... kaya lang kung may reason man, feeling ko ang babaw... ahhhhh..... grrrrr... kainis.... inis tlga ko.... gusto ko lang naman maging ok eh... kinakausap ko ang lahat because i wanted to know that im so grateful dahil binigay na ng diyos yung hinihiling ko.... masama ba na hindi ito itago.... di ko kaya matiis na maging ganun... kung merun lang akong microphone na maririnig ng buong mundo na kuha ko na siya, gagawin ko eh... sobrang gustong gusto kong i broadcast sa lahat....

   kaya lang, yun nga, di ko tlga alam kung anong magandang move para mapatawad ako nun kung galit nga cia, o kung iritable naman, di ko alam kung ano  dapat gawin para di na cia maing ganun...

   Lord, just guide me to the right path.... thank you....

   I know its not right, to assume for something that must return....

I did my best, but my best was not good enough... I did everything just to make the relationship right... however, in the end, i still lost... "history repeats itself" as they say... here we go again, the same situation, back where we all started... seems nothing ever changed, i'm just doing it again and again... i still hope that someday. my efforts will be rewarded....

    Please my beloved, even for just one night, i may feel your presence for being not just a mediocre but to be as my wife... i am not saying that we have to do things that couples usually do, but the things that will change my purpose in existing in this world.   

   hindi ko maintindihan. unti unting nagbabago ang nararamdaman. parang nililipat ako sa ibang lugar, lugar na kung saan tinuro sa akin ng kapalaran, lugar na kung saan cguro ibinibigay ng diyos sa akin...

   kung sakali man na ibigay ito ng diyos, maraming salamat. sa lahat ng problemang dumating sa buhay ko noong nakaraang taon mapa hanggang ngyun, ako ay nagpapasalamat dahil pinaintindi niya sa akin ang kabuluhan ng paghihintay... ang pagbibigay halaga ng babae sa buhay... ang pagkakaroon ng tiwala sa sarile at kapwa maging ang diyos. sa kanya ko din natutuhan na kung ano man ang bagyong dumating sa akin, lagi ko lang sabihin, ibigay ang buong tiwala at manalig sa itaas. ang diyos lamang ang nakakaalam ng lahat, at siya lamang ang pwede mong sandigan kapag walang wala ka na.          

   What you will read on my new entry today is a mix feelings of my past... a mix feelings of loneliness and hopes... loneliness for this reason, that i do not know what i really wanted... hopes on the other hand, that my true feelings for my love, i expect to be rewarded. with all honesty young fellows, i feel that i am in the state of vertiginousness... however, i don't expect you to believe or take a little time just to read all of my sentiments today... i just wanted to write all of these "stuff" to create a decrease of temperature...

   now, your wondering why i am in the mood of writing paragraphs in english considering the fact that this is not truly my character... even I, myself do not know why i am doing this... whatever i write is what comes first on my mind...

   tracking down my actions today will make you think of whether i am in myself or i am amorous, balmy and blissful.... or will make you reflect if am truly a human or just mentally incompetent... moronic i guess....

   the fact that there is a situation contemporarily, all of the 2nd yr students of pol sci in ust is carrying a hysteria on whether they will pass on this major subject.... a professor that has been given respect since the first time they met him. i myself, will never intend to be rude at him... a personal opinion of mine, will tell you that none of those students has the courage to fight back or to intentionally lacerate his feelings.... 

   on this ground, i tell you, that all of my batchmates today believes that "it is better to fail than to cheat" as far as our professor is concerned......   

   aus toh! isang makabuluhang araw para sa akin ang mga naganap ngyun umaga... tapos na ang lahat sa amin ni bes.... di ko alam kung anong nangyari.... hindi ko alam kung paano ang gagawin pagkatapos ng lahat nang mga nagyari sa umagang ito... dagdag pa, may limang nahuling plagiarism sa pol namin. kinakabahan ang karamihan sa mga sinabe ng prof namin....

   aus toh! hindi ko alam kung masaya ako o pinipilit ngumiti sa mga taong kaharap ko... kapag kasama ko ang mga kaibigan ko, okey naman ako, peru pag magisa na lang, para akong unti unting pinapatay ng kapalaran. gusto kong matanggap ang lahat ng mga nangyari, peru hindi hindi ko ata kaya ng mabilisan. masyado na kong maraming iniisip, masyadong maraming nararamdaman...

   aus toh! gusto kong makarecover agad sa lahat nang nangyari... gusto kong tumayo sa inuupuan ko ngyun, at maghanap ng ipapalit sa kanya... kailangan ko ng pampalubag loob... nagiba na naman ang mga tingin ko sa mga babae, parang gusto kong bumawi... bakit ganun, kung kelan ka nagseseryoso, sya pa ang nilalayo syo... putangina tlga.. merun nga pla akong narealize ngyun hapon, na ang kung minsan mas okey yung hindi ka seryoso magmahal eh, dahil sa kahit mawala siya, okey lang... cguro naman kung tatagal kayo, matututunan mo ding mahalin yung pinagtritripan mo... gusto kong mangtrip pare... gusto kong manakit ng tao ngyun... halo halo na ang putanginang dinadala ko...

   aus toh! lahat ng bagay ginawa ko, lahat ng bagay tiniis ko, lahat ng bagay binigay ko sa kanya, and yet, hindi pla kami sa isat-isa... cguro nga dahil sa hindi tlga mangyayaring maging kami dahil ang layo ng aguat namin.. cguro nga nagkaroon lang ako ng isang babaeng nagturo sa akin kung paano ang seryosong panliligaw, kunhg paano ang maging seryoso, kung paano ang magmahal ng buong puso... mahal na mahal kita.... tangina ka!

After all those months…

After all those hard works….

This is what would I get…..

Nagpakaseryoso ka, cnabe mo sa sarile mo na eto na.. eto na yung babaeng gusto ko makasama… kahit for the sake of having a company lang… tapos, malalaman mo sa huli, na complicated daw cia… eh kung dineretso na lang kya niya ako, mas masaya cia kay santajuana… tangina… mga tol, hindi biro ang panliligaw ko sakanya… ginawa ko ang lahat..

3 courtings, 2 proposals…. After that, wala lang… pinaasa lang ako….

Bullshit! Ang nasa isip pa niya ngyun, ako ang may kasalanan, kasi nagmamadali ako….

Peru ok lang, turning another page of my life… may plano na naman ako, para tuluyang hindi masakit para sa akin ang nangyari, at tuluyang mawala na cia sa damdamin ko….

Tangina, iniicip niyo ang sobrang senti ko, well, pasenxa na, baduy na kung baduy… peru salamat sainyo, sa kaunting oras na binigay niyo para mabasa ang makabuluhang buhay ko…

   hi! andito ako ngyun, sa kwarto ko, mag-isa... nakikinig ng radyo... sobrang senti... d ko alam kung bakit... ahh,, tanung lang, sa blog ba na ito, pedeng magmura??? pwede naman cguro. .  tangina kasing buhay toh eh.. di ko alam kung ano nararamdaman ko, peru putangina, lagi na lang bang ganito... lagi na lang at the end of the day, malungkot ako... kelan ko mararamdaman na mahal mo din ako?? kelan ko ba mararamdaman yung pinangako mong aalagaan mo din ako??? kelan ba yung araw na magiging sobrang saya ko...???

   sa ngyun, di ko alam kung anong ginagawa ko sa buhay ko, parang wala nang direksyon... aminado naman ako, kung minsan, di ako makatulog o makapagaral, kasi lagi na lang akong nanaginip ng gising... kelan ba kita pwedeng mayakap ng buong buo?? kelan ba kita pwedeng maalagaan ng husto??? kelan ko ba mararamdaman yung matagal ko ng inaasam na halik??? pucha, senti na kung senti.. baduy na kung baduy... eh ano ngyun??? blog niyo toh???

   aminado din pla ako, kung minsan, nangchichicks ako... peru kahit ganun, sa maniwala ka o sa hindi, sayo pa rin ako bumabalik... sayo lang naman ako sumasaya ng husto... sana naman, dumating na yung araw na iyon...mahal na mahal kita, alam mo ba yun... ? tangina ka! sobra, hindi ko alam kung bkit ako nagkakaganito syo, peru pucha, tinamaan tlga ako syo ng husto.... hindi ka naman kagandahan, matalino ka, fine! peru marami naman jan na matalino din at mas competent pa syo... kung minsan, gusto ko nang tumigil... sa totoo lang, nahihirapan tlga ako... peru kailangan kong magadjust, kailangan kitang intindihin, kailangan kung maintindihan ang trabaho mo... kailangan kong maintindihan na ganyan ka tlga, kailangan kong maintindihan na sobra sobra pla ang pride mo sa sarile, kailangan kong maintindihan na hindi ka pla tlga marunong magsorry, kailangan kong maintindihan ang lahat ng bagay na ito....

   mahal kita bes, kung alam mo lang.... fuck you ka! mahal na mahal kita...